Kiedy odczuwamy stres lub niepokój, może to mieć bezpośredni wpływ na reakcję organizmu podczas podniecenia seksualnego.
Jak przebiega proces podniecenia
Fizyczny proces podniecenia jest kontrolowany przez układ przywspółczulny (PNS). Jest to układ mimowolny, który uaktywnia się, gdy odczuwamy podniecenie. Odpowiada on również za to, że czujemy się zrelaksowani, zadowoleni i spokojni. Odbywa się to poprzez uwalnianie w mózgu określonych hormonów, które pomagają wywołać zmiany fizyczne i psychiczne, umożliwiające naszemu organizmowi reakcję seksualną.
Obejmują one zmiany w przepływie krwi w organizmie, które umożliwiają:
- Dla osób posiadających penisa – w celu ułatwienia osiągnięcia erekcji, zwiększenia przyjemności i umożliwienia penetracji (jeśli jest to pożądane).
- U osób posiadających srom łechtaczka i wargi sromowe mogą puchnąć (na zewnątrz), a kanał pochwy (wewnątrz) może się poszerzyć i stać się bardziej wilgotny (nawilżenie). Wszystko to pozwala na bardziej przyjemny i komfortowy kontakt seksualny oraz penetrację (jeśli jest to pożądane).
Aktywacja tego systemu może również pomóc każdemu:
- Zyskaj poczucie kontroli nad podnieceniem i wspomóż proces ejakulacji/orgazmu, aby stopniowo narastał i osiągał szczyt w trakcie doświadczenia seksualnego.
- Pozwólmy sobie na relaks i skupmy się na seksie; czerpmy przyjemność i czerpmy motywację z satysfakcji płynącej z sytuacji seksualnej.
Jak stres przeszkadza
W naszym organizmie funkcjonuje jednak jeszcze jeden układ nerwowy, który uaktywnia się, gdy odczuwamy stres, niepokój lub zagrożenie. Nazywa się go układem współczulnym (SNS). Układ ten odpowiada za reakcję „walcz lub uciekaj” i pomaga przygotować organizm do obrony przed niebezpieczeństwem. Powoduje on przyspieszenie akcji serca oraz kieruje krew do mięśni, aby przygotować organizm do walki lub ucieczki.
Zazwyczaj nie jest zbyt przydatne odczuwanie podniecenia, gdy mamy zamiar walczyć lub uciekać, dlatego okazuje się, że gdy ten system się uruchamia, uwalniane są różne hormony, które zakłócają funkcje seksualne i sposób, w jaki nasze ciała funkcjonują podczas seksu.
Ten proces byłby przydatny, gdyby istniało rzeczywiste zagrożenie lub niebezpieczeństwo (np. gdyby podczas seksu nagle wybuchł pożar). Jednak tego rodzaju sytuacje awaryjne podczas seksu nie zdarzają się zbyt często. Zamiast tego naszą reakcję „walcz lub uciekaj” wyzwalają obawy związane z seksem, takie jak:
- Co zrobić, jeśli dochodzę zbyt szybko?
- Nie jestem tak dobry w łóżku jak inni mężczyźni
- Wyglądają na znudzonych, pewnie im się to nie podoba
- Mam nadzieję, że nie złapię znowu kiły
- Prawdopodobnie powinienem był użyć prezerwatywy
- Nie są mną aż tak zainteresowani
- Co zrobić, jeśli nie jestem w stanie sprostać oczekiwaniom partnera?
Stres związany z seksem oddziałuje na nasze ciała tak samo, jak stres związany z jakąkolwiek inną sprawą. Może to być frustrujące podczas seksu, ponieważ nasze ciała często reagują tak, jakby istniało zagrożenie, właśnie w momencie, gdy chcemy się zrelaksować i aby nasze ciała funkcjonowały seksualnie. Oznacza to, że nasze ciała mogą wtedy nie działać tak, jak byśmy tego chcieli, co utwierdza nas w przekonaniu, że jest się czym martwić, a tym samym zwiększa stres i obawy przy kolejnej próbie uprawiania seksu.
Cykl lęku
Jeśli więc odczuwasz stres lub niepokój (związany z seksem lub czymkolwiek innym), prawdopodobnie kontrolę przejmuje twój układ nerwowy. Sprawi to, że osiągnięcie erekcji lub wystąpienie wyżej wymienionych zmian w pochwie i sromie będzie bardzo trudne. Może to również zakłócić sposób, w jaki dochodzimy, zwiększając prawdopodobieństwo przedwczesnego wytrysku lub wydłużając czas potrzebny do osiągnięcia orgazmu.
Z biegiem czasu, jeśli nasz mózg nauczy się kojarzyć seks z bólem, zawstydzeniem lub stresem, będzie nadal reagował tak, jakby seks był niebezpiecznym wydarzeniem. Prowadzi to do błędnego koła:
Na co kierujemy naszą uwagę
Jest jeszcze jeden ważny aspekt tej kwestii. Kiedy odczuwamy niepokój podczas seksu, nasza uwaga odwraca się od samego seksu i tego, co sprawia nam przyjemność w relacji z partnerem. Mamy tendencję do skupiania się na tym, co może pójść nie tak, lub na tym, co druga osoba może o nas myśleć. Czasami oznacza to, że pośpieszamy się podczas seksu lub usilnie staramy się powstrzymać myśli o seksie, aby osłabić nasze podniecenie.
Ta zmiana w naszym nastawieniu często oznacza, że mamy mniej okazji, by skupić się na tych aspektach seksu, które mogłyby nas zrelaksować lub dostarczyć różnych rodzajów przyjemności. Skupianie się na zmartwieniach podczas seksu zwiększa również poczucie stresu i napięcia, co z kolei sprawia, że naszemu ciału znacznie trudniej jest kontrolować moment orgazmu.
