Leczenie HIV znacznie się rozwinęło od początków epidemii AIDS. Nowoczesne leki antyretrowirusowe są bardzo bezpieczne i dobrze tolerowane.
Jeśli wystąpią jakieś skutki uboczne, są one zazwyczaj łagodne i ustępują w ciągu kilku dni. Jeśli tak się nie stanie, istnieje wiele alternatywnych metod leczenia do wyboru. Poważne skutki uboczne występują bardzo rzadko. Badania pokazują, że korzyści płynące z leczenia znacznie przewyższają niewielkie ryzyko wystąpienia szkodliwych skutków.
Jak wirus HIV wpływa na organizm
przedostaniu się do organizmu wirus HIV atakuje określony rodzaj białych krwinek zwanych komórkami CD4. Komórki te stanowią część mechanizmów obronnych organizmu przed infekcjami. Bez leczenia wirus stopniowo niszczy układ odpornościowy.
Z czasem ludzie stają się podatni na nietypowe infekcje, które w normalnych warunkach nie stanowiłyby problemu dla osób z zdrowym układem odpornościowym. Infekcje te mogą być bardzo poważne, a czasami nawet zagrażać życiu. Jednak dzięki leczeniu możemy zapobiegać uszkodzeniom powodowanym przez wirusa HIV, a nawet je cofać.
Jak działa leczenie
Obecnie nie ma lekarstwa na HIV. Leczenie polega natomiast na codziennym przyjmowaniu tabletek zwanych lekami antyretrowirusowymi. Działają one poprzez hamowanie namnażania się wirusa. Po rozpoczęciu leczenia liczba cząstek wirusa HIV we krwi („miano wirusa”) spada do bardzo niskiego poziomu. Zapobiega to szkodliwemu działaniu wirusa HIV i pozwala zachować zdrowy układ odpornościowy.
Obecnie istnieje wiele różnych terapii antyretrowirusowych do wyboru. W leczeniu HIV stosujemy kombinację kilku leków, które często są łączone w postaci zaledwie 3, 2, a nawet 1 tabletki dziennie. Codzienne przyjmowanie leków pozwala utrzymać niski poziom wirusa i zdrowy układ odpornościowy. Bez tego wirus w końcu powróci, dlatego staramy się w miarę możliwości unikać przerw w leczeniu.
Rozpocznij leczenie, gdy poczujesz się na to gotowy
Osoby stosujące skuteczne leczenie mogą liczyć na normalną długość życia, bez powikłań ani infekcji związanych z HIV. Zaleca się rozpoczęcie leczenia, gdy tylko dana osoba poczuje się na to gotowa. Badanie START wykazało, że osoby, które rozpoczęły leczenie wcześniej, osiągały lepsze wyniki zdrowotne niż te, które zwlekały.
Niewykrywalny = nieprzenoszalny
Wiemy również, że osoby skutecznie leczone z powodu HIV nie mogą przenosić wirusa na swoich partnerów seksualnych. Jesteśmy w 100% przekonani, że gdy miano wirusa jest niewykrywalne, ryzyko przeniesienia wirusa HIV na partnera seksualnego wynosi zero.
Zjawisko to często określa się jako „niewykrywalne = nieprzenoszalne” (lub UequalsU).
Sprawdzanie skuteczności leczenia
Aby sprawdzić, czy leczenie jest skuteczne, bierzemy pod uwagę „miano wirusa”. Przed rozpoczęciem leczenia liczba ta może wynosić nawet kilka milionów kopii. Po rozpoczęciu leczenia miano wirusa gwałtownie spada, aż laboratorium nie jest już w stanie wykryć wirusa we krwi. Za niewykrywalne miano wirusa uznajemy wartość poniżej 50 kopii na ml.
U większości osób rozpoczynających leczenie HIV poziom wiremii staje się niewykrywalny w ciągu kilku miesięcy od rozpoczęcia terapii. Utrzymanie niewykrywalnego poziomu wiremii wymaga codziennego, regularnego przyjmowania leków, a co 6 miesięcy wykonujemy badania krwi, aby upewnić się, że stan pacjenta pozostaje stabilny.
